ارتودنسی کاموفلاژ یا جبرانی

;amofelajj

ارتودنسی کاموفلاژ روش اصلاح نامرتبی بدون درگیر شدن اصلاح مشکل اسکلتی است. کشیدن برنامه‌ریزی شده‌ی برخی از دندان‌ها به دندانپزشک در دستیابی دندان‌های مرتب شده کمک می‌کند. چالش در اینجا تشخیص مناسب و انتخاب مورد است تا در مورد کاموفلاژ دندان به عنوان یک گزینه درمانی در موارد انحراف اسکلتی تصمیم‌گیری شود. کاموفلاژ انحراف اسکلتی زمینه‌ای باعث بهبود کلی زیبایی صورت، مرتب شدن دندان‌ها و رضایت بیمار می‌شود.

جراحی ارتودنسی زمانی که انحراف اسکلتی شدید در بیمار بزرگسال وجود دارد، تنها درمان ایده‌آل است؛ با این حال، در بسیاری از شرایط، جراحی تنها زمانی صورت می‌گیرد که شرایط برای زندگی تهدید کننده باشد. جراحی ارتودنسی به دلایل مختلفی از جمله محدودیت‌های مالی، ترس از عمل و عوارض جانبی به سختی توسط بیماران برای زیبایی پذیرفته می‌شود. برخی از بیماران به خاطر تمام موارد ذکر شده، از گزینه‌ی جراحی خودداری می‌کنند. متخصصین ما در کلینیک ارتودنسی دکتر قریشی برای چنین بیمارانی گزینه‌ی دیگری برای نامرتبی اسکلتی توصیه می‌کنند که کاموفلاژ دندانی است و شامل تغییر موقعیت ساختار دنتوالوئولار برای پنهان کردن شدت مشکل اسکلتی است. برای دریافت اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید با شماره‌های ۲۲۰۷۳۷۸۵– ۲۲۰۶۸۶۴۶ تماس حاصل نمایید.

ارتودنسی کاموفلاژ چیست؟


ارتودنسی کامفولاژ یک روش اصلاح انحراف فک است که باعث می‌شود مشکل اسکلت کمتر مشخص باشد. مال‌اکلوژن کلاس ۲ با توجه به خصوصیات مرتبط با این مشکل از جمله انحراف قدامی خلافی، سن و سازگاری بیمار می‌تواند با چندین روش درمان شود. این روش‌ها شامل دستگاه‌های بیرون دهانی، دستگاه‌های عملکردی و ثابت همراه با کش‌های کلاس ۲ میان فک بالا می‌باشند. مورد زیر انحراف کلاس ۲ اسکلتی شدید با بیرون زدگی دنتوالوئولار قدامی فک بالا است که به جای جراحی فک با کاموفلاژ ارتودنسی درمان شده است.

اهداف درمان


  • اصلاح اورجت و اوربایت
  • اصلاح نامرتبی در هر دو قوس فک
  • دستیابی به رابطه‌ی کلاس ۱ دندان آسیا و نیش در هر دو طرف
  • ترمیم دندان‌های پیشین اصلاح شده فک بالا

برنامه درمانی ایده‌آل و جایگزین


برنامه‌ی درمانی ایده‌آل ارائه شده به بیمار استئوتومی سگمنتال زیر رأسی در فک بالا بود تا تمام بخش قدامی فک بالا با جلو بردن فک پایین از طریق جراحی به سمت بالا و پایین حرکت داده شود. برای اجرای این طرح، تمام دندان‌های آسیای اول در هر دو فک بصورت دو طرفه کشیده می‌شوند تا با ضعیف کردن قوس‌های فک، مشکل موجود بتواند بصورت رابطه‌ی کلاس ۱ دندان‌های آسیای بزرگ و نیش به پایان برسد. هرچند بیمار طرح جراحی را رد کرد و بنابراین برنامه درمانی جایگزین دنبال شد.

هدف از برنامه درمانی جایگزین، کشیدن دندان‌های آسیای کوچک اولیه فک بالا با وارد کردن نیرو و عقب کشیدن بخش قدامی بالا و درمان بدون کشیدن در قوس پایین بود. این امر باعث اتمام مشکل بصورت رابطه کلاس ۲ دندان آسیای بزرگ و کلاس ۱ دندان نیش می‌گردد.

پیشرفت درمان


درمان با بندکشی و باندینگ با استفاده از براکت‌های لبه‌داراز پیش تنظیم شده با شیار ۰.۰۲۲ و سیستم MBT آغاز می‌شود. جایگذاری عمودی براکت‌ها در دندان‌های پیش مرکزی و جانبی در یک تراز نگه داشته می‌شود تا لبه‌های دندان‌ها بعد از درمان قابل ترمیم باشد. مرتب کردن و ردیف کردن با سیم ارتودنسی پیوسته که با این ترتیب استفاده شد حاصل می‌شود: ۰٫۰۱۲ Niti، ۰٫۰۱۶ Niti، ۰٫۰۱۷ × ۰٫۰۲۵ Niti و پس از آن سیم ۰٫۰۱۷ × ۰٫۰۲۵-in SS. کشیدن دندان‌های آسیای کوچک اول فک بالا همراه با قرار دادن مینی ایمپلنت‌های در یک جلسه انجام می‌شود. مینی ایمپلنت‌ها تیتانیومی خود حفر کننده (به قطر ۱.۴ میلی‌متر و طول ۸ میلی‌متر) بین ریشه‌های دندان‌های آسیای اول و دندان‌های آسیای کوچک دوم در فک بالا بصورت دوطرفه قرار داده می‌شوند. ایمپلنت‌ها بلافاصله با زنجیره الاستومری تحت بازگذاری قرار گرفتند تا ابتدا دندان نیش به رابطه کلاس ۱ تبدیل شوند. بعد از دستیابی به رابطه کلاس ۱ در دندان نیش بصورت دوطرفه، فنرهای کویل بسته‌ی NiTi از ایمپلنت‌ها به طرف مارپیچ شکل گرفته در دیستال سیم ارتودنسی تا دندان‌های پیش جانبی در دو طرف کشیده شدند. نیروی ۱۵۰ گرمی با بردار نیروی عبوری از بالای مرکز مقامت فک بالا اعمال شد بطوری که دندان‌های قدامی به طرف بالا و عقب کشیده شوند. نیروها بعد از هر سه هفته تکرار می‌شوند تا زمانی که فضاهای کشیدن دندان بطور کامل بسته شوند. دستگاه ثابت بعد از ۲۷ ماه جدا و بیمار برای ترمیم دندان‌های پیش مرکزی ارجاع داده می‌شود. بعد از ترمیم با کامپوزیت، نگهدارنده اکریلیک برای قوس بالا و نگهدارنده ثابت در قوس پایین در اختیار بیمار قرار می‌گیرد.

نتایج

بهبود چشمگیری در زیبایی صورت و لبخند ایجاد می‌شود. لب‌های بیمار به خوبی روی هم قرار گرفته و میزان آشکاری دندان‌های پیش بعد از ترمیم لبه‌های دندان با کامپوزیت به ۳ میلی‌متر کاهش می‌یابد. لبخند عریض‌تر و قوس لبخند هماهنگ با یک میلی‌متر نمایش لثه در دندان‌های پیش جانبی شد. تحدب صورت نیز با عقب کشیدن لب بالا و چرخش خودکار خفیف فک پایین در جهت خلاف عقربه ساعت کاهش پیدا می‌کند. زاویه نازولابیال و شیار بین چانه و لب پایین بهبود می‌یابد.

مقایسه کامفولاژ ارتودنسی با جراحی ارتوگناتیک


در بیماران کاموفلاژ تغییرات کوچک در موقعیت‌های برجسته اسکلتی در طولانی مدت رخ می‌دهد، اما این تغییرات بطور کلی بسیار کوچک‌تر از بیمارانی که تحت جراحی قرار گرفتند، است. درصد بیماران با افزایش طولانی مدت در اوربایت تقریباً برابر با گروه‌های ارتودنسی و جراحی است، اما بیماران جراحی تقریباً دو برابر بیشتر مستعد افزایش طولانی مدت در اورجت هستند. احساس بیماران در مورد نتایج در هر دو گروه ارتودنسی و جراحی بسیار مثبت است. بیمارانی که فقط ارتودنسی انجام می‌دهند (کاموفلاژ) در مقایسه با بیماران جراحی کمتر دچار مشکلات مفصل گیجگاهی فکی می‌شوند و رضایت کلی مشابهی نسبت به درمان دارند، اما بیمارانی که فک پایین آنها جلو کشیده شود بطور قابل توجهی بیشتر در مورد تصویر فکی دندانی خود راضی هستند.

نتیجه


ارتودنسی جراحی روشی بسیار متداول و قابل قبول است؛ هرچند استفاده از سیستم انکوریج اسکلتی چشم‌انداز درمان کاموفلاژ را در دیسپلازی اسکلتی متوسط تا شدید گسترده کرده است. بیرون کشیدن و به عقب بردن همزمان دندان‌های قدامی امروزه با استفاده از مینی ایمپلنت‌ها و بدون از دست دادن انکوریج  کنترل عمودی امکان‌پذیر است.