الاینر شفاف یا اینویزالاین

تقریباً هیچ کس دوست ندارد دندان‌هایش نامرتب و چرخیده و کج باشند به همین علت همه تمایل به درمان ارتودنسی دارند اما افراد معدودی حاضرند ظاهر سیم‌ کشی و فلزی دندان‌ها و لبخند را آن هم به مدت طولانی بپذیرند. به همین علت امروزه استفاده از الاینر شفاف (مانند اینویزالاین) محبوبیت گسترده‌ای پیدا کرده است. برای حرکت دادن دندان‌ها با الاینر شفاف در درمان ارتودنسی، از مجموعه‌ای از الاینر استفاده می‌شود که هر یک با دیگری اندکی تفاوت دارد تا مراحل مختلف درمان را به عهده بگیرند. الاینر بر روی دندان‌های بالا و پایین قرار می‌گیرد و شکلی مشابه‌تر سفید کننده (بلیچینگ) یا محافظ دهان دارد. اولین جفت الاینر که استفاده می‌شود ممکن است تفاوتی با دندان بندی بیمار نداشته باشد بنابراین بیمار به راحتی به آن عادت می‌کند. معمولاً هر دو تا چهار هفته یک بار الاینر تعویض می‌شود. هر الاینر جدید با الاینر قبلی اندکی تفاوت دارد تا به تدریج دندان‌ها را به موقعیت جدید انتقال دهد. درمان ممکن است دو سال طول بکشد. طول دوره درمان بستگی به شدت مشکل ارتودنسی و همکاری بیمار دارد. ممکن است یک بیمار کمتر از ۵ الاینر نیاز داشته باشد و بیمار دیگر با بیش از ۲۰ الاینر درمان را پشت سر بگذارد. مواردی که باید برای ثبت در پرونده بیمار انجام شود شامل فرم رضایت، قالب گیری دندان‌های بالا و پایین، ثبت یا قالب گیری بایت، عکس پرتوی ایکس پانورامیک و عکس‌هایی از داخل دهان و صورت می‌باشد. گاهی اوقات اسکن دیجیتالی به جای قالب ‌گیری‌های دستی استفاده می‌شود.
انجام IPR (سایش بین دندان که به اصلاح دندان نیز شهرت دارد) پیش از گذاشتن الاینر و در طول آن نسبتاً متداول است تا حرکت دندان تسهیل شود. سایش ناحیه بین دندانی با کمک دیسک یا میله سمباده انجام شود. سپس دستورالعملی به بیمار داده شده و به همراه اولین جفت الاینر به خانه فرستاده می‌شود. موفقیت بستگی زیادی به رعایت دستورات ارتودنتیست و همکاری کامل با او دارد. از آنجایی‌ که الاینر نامرئی است و به سختی دیده می‌شود، معمولاً بیمار با آن بسیار راحت‌تر است، به خصوص چون هنگام مسواک زدن و غذا خوردن می‌تواند الاینر را از دهان خارج کند. در تحقیقات سال ۲۰۰۷ که بر روی کاربران الاینر صورت گرفت مشخص شد این افراد درد و ناراحتی کمتری در مقایسه با سایر بیماران ارتودنسی داشته و تأثیر روال درمان بر کیفیت زندگی آنها کمتر از ارتودنسی ثابت بود.
مهم‌ترین اشکال الاینر این است که بیمار کنترل کاملی بر استفاده از آن دارد بنابراین در صورتی که در رعایت دستورات مصمم نباشد، درمان ممکن است بی‌ نتیجه بماند.  الاینر باید ۲۰ تا ۲۲ ساعت در روز در دهان قرار داشته باشد. فرض کنید فرد هنگام تماشای تلویزیون برای خوردن اسنک، الاینر را از دهان خارج می‌کند و بعد به همان صورت به خواب می‌رود. هنگامی که بیدار می‌شود بیش از هشت ساعت از بیرون بودن الاینر از دهان می‌گذرد. اگر این رفتار تکرار شود نتیجه آن خوب نخواهد بود.
همچنین هنگامی که الاینر را در فضای بیرون از منزل، از دهان خارج می‌کنید ممکن است آن را جا بگذارید یا گم کنید. به این صورت تا زمانی که الاینر دوباره برای شما ساخته شود، روند درمانتان به تعویق افتاده و ممکن است دندان‌ها به موقعیت قبلی بازگردد.

elayneer1

توجه داشته باشید حرکت دادن دندان‌ها همیشه به یک شکل نیست بلکه ممکن است بسته به جهت حرکت و فاصله ‌ای که باید طی شود و همچنین شرایط سلامتی و سن بیمار، این کار آسان، متوسط یا سخت باشد. هنگامی که حرکت دادن دندانی سخت باشد مانند موارد جلو زدگی دندان‌ها، ممکن است استفاده از الاینر به تنهایی کافی نباشد.

elayneer2

 در چنین شرایطی از وسیله ارتودنسی دیگری ممکن است استفاده شود. یک درمان الحاقی برای حرکت دادن این دندان‌ها، استفاده از دکمه‌های پلاستیکی کوچک است که به آنها engager گفته می‌شود و در نقاط حساس الاینر کار گذاشته می‌شود. در برخی افراد ممکن است چندین دکمه پلاستیکی استفاده شود و برخی دیگر ممکن است نیازی به آن نداشته باشند. برای اصلاح و بهبود استفاده از الاینرهای شفاف هنوز تحقیقات زیادی لازم است. در تحقیقاتی در دانشگاه فلوریدا این فرضیه که خستگی مواد الاینر می‌تواند تا حد زیادی جلوی پیشرفت حرکت در هفته دوم استفاده از الاینر را بگیرد، مورد مطالعه قرار گرفته است. در تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، در تلاش برای یافتن شواهد امکان استفاده از الاینرها برای هفته اول و سپس تعویض آن با الاینر جدید در هفته دوم بررسی شد. محققان می‌خواستند بدانند آیا این پروتکل می‌تواند نتایج بهتری حاصل نماید یا خیر و آیا خستگی مواد الاینر می‌تواند حائز اهمیت باشد. یک گروه دو الاینر (کاملا مشابه هم) برای هر دو هفته و گروه کنترل یک الاینر برای هر دو هفته دریافت می‌کردند. در این مطالعه یافته‌های پیشین که نشان می‌داد حداکثر نتایج درمانی در یک سیکل دو هفته‌ای، در هفته اول اتفاق می‌افتد تایید شد. با این حال تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین نتایج دو گروه دیده نشد. محققان نتیجه گیری کردند خستگی مواد الاینر، فاکتور مهمی نیست. در تحقیقات بالینی دیگری مواد الاینر نرم و سخت با هم مقایسه شدند و همچنین تغییرات حرکت دندان با این الاینرها ظرف یک هفته و دو هفته مورد مقایسه قرار گرفت. هیچ تفاوت قابل ملاحظه‌ای در بین گروه‌های مورد بررسی مشاهده نشد.با این حال هنوز پروتکل‌های الاینر ارتودنسی در حال اصلاح و بهبودی است. به همین علت جزئیات توصیه‌‌ها و دستورالعمل‌ها ممکن است سال به سال تغییر کند. اما به طور کلی کارایی این روش ثابت شده است.