انواع ارتودنسی

امروزه ارتودنسی در انواع طرح‌ها و طراحی‌ها در دسترس است تا برای شرایط مختلف قابل استفاده باشد. برای با افراد مخصوصا بزرگسالان زیبایی لبخند اهمیت زیادی دارد و هزینه درمان و سبک زندگی از موارد مهم دیگری است که باید در نظر گرفته شود. به همین دلیل هر یک از انواع ارتودنسی معایب و مزایای خاص خود را دارد که پیش از انتخاب آن باید در نظر گرفته شود.

براکت فلزی ارتودنسی

براکت ارتودنسی سرامیکی

براکت فلزی معمولی سابقه طولانی در درمان ارتودنسی دارد به همین علت هنگامی که سخن از درمان ارتودنسی به میان می‌آید، تصویر سیم‌ کشی دندان‌ها به ذهن متبادر می‌شود. نگینهای براکت فلزی به سطح دندان چسبانده شده و سیم ارتودنسی از آنها عبور می‌کند. همچنین ممکن است از تعدادی بند ارتودنسی (حلقه فلزی) برای درمان‌های آسیاب بزرگ استفاده شود.

براکت ارتودنسی سرامیکی

علاوه بر براکت فلزی معمولی، اخیراً نوع جدیدی از براکت وارد بازار شده است که به براکت سرامیکی شهرت دارد. براکت سرامیکی از نگینهای سرامیکی شفاف یا سفید رنگ ساخته شده است که در زمینه سفید رنگ دندان مستتر شده و کمتر جلب توجه می‌نماید. همچنین به جای سیم ارتودنسی با ظاهر فلزی، از سیم سفید رنگ استفاده می‌شود تا کمتر دیده شود.

طول دوره درمان معمولاً در براکت معمولی کوتاه‌تر است اما بسیاری از افراد به خاطر ظاهر فلزی آنها ترجیح نمی‌دهند.

الاینر شفاف یا ارتودنسی نامرئی

الاینر شفاف در واقع تری پلاستیکی شفاف است که به مدت دو هفته در تماس با دندان‌ها قرار می‌گیرد و سپس با الاینر جدید تعویض میشود. الاینر شفاف به دندان‌ها چسبانده نمی‌شود بلکه متحرک است. باید حداقل 20 تا 22 ساعت در روز الاینر را استفاده کنید و تنها برای غذا خوردن و تمیز کردن دندان‌ها می‌توانید آن را خارج کنید. متداولترین برند الاینر شفاف، اینویزالاین است .

الاینر شفاف تقریباً نامرئی محسوب می‌شود به همین علت به ارتودنسی نامرئی مشهور است و کسی متوجه آن نمی‌شود اما به هر حال به طور کامل نامرئی نیست. مهمترین مزیت آن علاوه بر زیبایی، این است که برخلاف انواع دیگر براکت در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و غذا خوردن خللی ایجاد نمی‌کند.

با این حال الاینر تنها برای افرادی قابل استفاده است که می‌تواند برنامه منظمی داشت و در استفاده از آن متعهد و پایبند باشند. عدم مسئولیت ‌پذیری در استفاده از الاینر به معنی عدم دستیابی به نتایج مورد نظر و طولانی شدن دوره درمان می‌باشد.

براکت خود لیگاچور یا ارتودنسی دیمون

برکت خود لیگاچور که به سیستم براکت دیمون شهرت دارد، همان سیستم براکت فلزی معمولی است با این تفاوت که در آن از حلقه کشی یا سیم تابیده لیگاچور استفاده نمی‌شود و نگین براکت به شکلی طراحی شده است که نیازی به لیگاچور ندارد. به این ترتیب نگین براکت سطح کمتری از دندان را می‌پوشاند و کوچک‌تر دیده می‌شود.

براکت پشت دندانی یا لینگوال

براکت پشت دندانی یا لینگوال همان سیستم براکت فلزی معمولی است که به سطح پشتی دندانها (به جای سطح جلویی) چسبانده می‌شود و اصلاً در معرض دید قرار ندارد. براکت پشت دندانی نامرئی بوده و از طرفی کارایی براکت معمولی را دارد. با این حال به دلیل عدم دسترسی مناسب به آن و اختصاصی بودن طراحی و ساخت آن، معمولاً هزینه بیشتری در مقایسه با روش‌های دیگر دارد.

هر براکت ارتودنسی که انتخاب می‌کنید، پس از در آوردن براکت باید مدتی از نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر استفاده کنید تا دندان‌ها در موقعیت جدید خود تثبیت شوند.