مینی اسکرو و انکوریج در ارتودنسی

اسکوریج

مینی اسکرو یک ایمپلنت دندانی کوچک و شبیه  پیچ است که از آلیاژ تیتانیوم ساخته شده است. همانطور که از نامش پیداست، مینی اسکروها موقت هستند، مینی اسکروها معمولا برای چند ماه درمان در دهان قرار داده می‌شوند و بعد از درمان برداشته می‌شوند. مینی اسکروها نقش یک آنکوریج پایدار را دارند، یعنی نقاط ثابتی هستند که چیزهای دیگر (یعنی دندان) می‌توانند اطراف آن حرکت کنند.
همچنین مینی اسکروها به عنوان یک نقطه انکوریج برای نیروی کشش یا فشار عمل می‌کنند. اگر نقطه انکوریج وجود نداشته باشد، کشش یا فشار باید از خارج از دهان، از طریق هدگیر ارتودنسی، اعمال شود. در بسیاری از موارد، وجود مینی اسکروها باعث می‌شود نیاز به هدگیر نباشد و بسیاری از بیماران از این روش استقبال می‌کنند.

اگر دندان‌های شما پس از سیم کشی بسیار آرام حرکت می‌کند، متخصصین ارتودنسی در کلینیک دکترقریشی ، استفاده از روش‌های دیگری که گاهی به نیروی اضافی برای حرکت دادن دندان‌ها نیاز باشد را توصیه می‌کنند. نیروی اضافی مورد نیاز، اعم از نیروهای فشار، کشش، عقب یا جلو بردن دندان‌ها باید توسط مینی اسکرو انجام شود. می‌توانید برای دریافت خدمات مشاوره و یا رزرو نوبت از کلینیک ارتودنسی با شماره‌های ۲۲۰۷۳۷۸۵ و ۲۲۰۶۸۶۴۶ تماس حاصل فرمایید.

چرا از مینی اسکرو در ارتودنسی استفاده می‌شود؟


1اسکوریج

حرکت دادن دندان‌ها در فک مانند حرکت دادن یک تکه چوب در ماسه است. با اعمال فشار، ماسه از جلوی چوب به طرفین می‌رود و فضای پشت چوب را پر می‌کند. در این مثال، “ماسه” مانند سلول‌های استخوانی و رباط‌های پریودنتال، که دندان را به استخوان متصل کرده‌اند، عمل می‌کند. با استفاده از وسایل ارتودنسی مانند سیم‌ها و الاستیک‌ها و اعمال فشار، کم کم بافت‌ها و رباط‌ها کنار رفته و دوباره بازسازی می‌شوند.

اما برای اینکار باید یک نقطه ثابت وجود داشته باشد که نیرو بر آن وارد شود. مثلا تصور کنید در حال تلاش برای حرکت دادن یک چوب هستید در حالیکه خودتان در آب شناورید و به جایی وصل نیستید: حرکت دادن چوب در چنین شرایطی آسان نیست. اما اگر هر دو پایتان را محکم روی ماسه بگذارید، خواهید توانست چوب را حرکت دهید. متخصص ارتودنسی نیز، هرجا لازم باشد از دندان‌های عقب به عنوان تکیه‌گاه استفاده می‌کند، اما گاهی ممکن است برای ایجاد تکیه‌گاه به هدگیرهای سنگین نیاز باشد. در بسیاری از موارد می‌توان از مینی اسکروها به عنوان تکیه گاه استفاده کرد.

استفاده از مینی اسکروها مزایایی دارد که عبارتند از:

  • طول درمان ارتودنسی را کاهش می‌دهند.
  • نیاز به استفاده از الاستیک (نوارهای پلاستیکی کشی) را از بین می‌برند و در برخی از موارد حتی نیاز به جراحی‌های دهان را نیز از بین می‌برند.
  • متخصص ارتودنسی می‌تواند به وسیله مینی اسکروها موارد پیچیده را نیز درمان کند در حالی که قبلا درمان موارد پیچیده بسیار مشکل بود.
  • مینی اسکروهای کوچک، نقش مهمی در ارتودنسی دارند.

کاربرد مینی اسکروها


2اسکوریج

برای حرکت دادن دندان‌ها، معمولا باید دندان‌های اطراف قدرت تحمل نیروی وارده توسط بریس را داشته باشند. همیشه نمی‌توان از دندان‌های اطراف به عنوان تکیه‌گاه استفاده کرد و گاهی استفاده از دندان‌های اطراف باعث می‌شود که اشتباها دندان دیگری حرکت ‌کند. در چنین مواردی، می‌توان از یک مینی اسکرو به عنوان تکیه‌گاه برای مرتب کردن دندان‌ها و از بین بردن فواصل بین دندان‌ها استفاده کرد. استفاده از مینی اسکروها باعث می‌شود ارتودنسی در مواردی همچون: اپن ‌بایت، آندربایت، اوربایت و دندان‌های افتاده بیشتر موفقیت‌آمیز باشد. استفاده از اسکرو برای بیمارانی که شرایط زیر را دارند توصیه نمی‌شود:

  • بیماری‌های استخوانی متابولیک
  • سیستم ایمنی ضعیف
  • درمان با داروهای استروئيدی در درازمدت
  • دیابت همراه با استفاده از انسولین
  • کیفیت استخوانی نامناسب
  • سایر مشکلات پزشکی مانند شرایط عصبی، مشکلات گردش خون و بیماری‌های دهان

فرآیند درمان


3اسکوریج

مینی اسکروها نیز مانند ایمپلنت‌های دندان، ابزاری کوچک و شبیه پیچ هستند که در استخوان فک قرار داده می‌شوند. اما در مینی اسکروها، برخلاف ایمپلنت‌ها، نیاز نیست مینی اسکرو با استخوان یکی شود. میکرو اسکروها فقط با استفاده از یک نیروی مکانیکی در محل مورد نطر ثابت می‌شوند. علاوه بر این، گذاشتن و برداشتن میکرواسکروها پس از درمان راحت‌تر از ایمپلنت است.

استفاده از مینی اسکروها، روشی غیر تهاجمی و بدون درد است. محل مورد نظر به وسیله تزریق یا دیگر داروهای بی حس کننده، بی حس می‌شود و در هنگام قرار دادن اسکرو بیمار فقط کمی احساس فشار می‌کند. وارد کردن پیچ فقط چند دقیقه طول می‌کشد. پس از آن اگر بیمار احساس درد داشت می‌تواند از داروهای مسکن پیشخوانی (داروهایی که بدون نسخه به فروش می‌رسند) استفاده کند، اما اکثر بیماران نیازی به داروی مسکن ندارند. ممکن است ۳ تا ۵ روز بعد از تنظیم بریس ثابت، دندان‌های شما کمی حساس شوند.

بیرون آوردن مینی اسکروها حتی از گذاشتنشان نیز راحت‌تر است. بنابراین اگر فکر می‌کنید استفاده از مینی اسکرو دردناک است، نگران نباشید. اینکار خیلی کمتر از آنچه فکر می‌کنید استرس و نگرانی دارد.

مینی اسکروهایی که در دهان قرار داده می‌شوند، نیاز به مراقبت دارند. معمولا، باید مینی اسکروها را دوبار در روز با یک مسواک نرم و محلول ضد میکروبی مسواک زد. پس از گذاشتن مینی اسکروها، دستورالعمل کامل و نحوه‌ی مراقبت از آنها برای شما توضیح داده خواهد شد. تمام بیماران ارتودنسی نیاز به مینی اسکرو ندارند اما این روش برای آن دسته از بیمارانی که به مینی اسکرو نیاز دارند فواید زیادی دارد.

مراقبت‌های پس از درمان


برای جلوگیری از ایجاد عفونت، اطراف مینی اسکرو باید تمیز نگه داشته شود. می‌توانید اطراف مینی اسکرو را به وسیله یک گوش پاک کن آغشته به دهانشویه کلرهگزیدین تمیز کنید. پس از نصب مینی اسکرو، باید به مدت هفت روز از دهانشویه کلرهگزیدین استفاده کنید. با مینی اسکرو بازی نکنید و آن را دستکاری نکنید. از مسواک برقی استفاده نکنید زیرا حرکت چرخشی مسواک ممکن است باعث شل شدن و درآمدن مینی اسکرو شود.

خطرات


شواهد محدودی در مورد نحوه‌ی اثر مینی اسکروها وجود دارد اما اصلا جای نگرانی نیست. میزان موفقیت مینی اسکروها بالای ۸۰% است. معمولا مینی اسکرو بین ریشه‌ی دندان‌ها قرار داده می‌شود. در اکثر موارد مینی اسکروها در طول درمان ثابت می‌مانند. خطرات احتمالی استفاده از مینی اسکروها عبارتند از:

  • ممکن است در هنگام جاسازی پیچ‌ها، دو پیچ به ریشه‌ی یک دندان برخورد کنند. ریشه دندان به خودی خود و بدون ایجاد هیچ مشکلی بهبودی پیدا می‌کند.
  • ممکن است پیچ شل شود. در اینصورت پزشک می‌تواند در مراجعه بعدی یک پیچ دیگر در همان جا قرار دهد.
  • پنج درصد از پیچ‌ها در حین جاسازی می‌شکنند. اگر پیچ بشکند انتهای مینی اسکرو در استخوان باقی خواهد ماند، اما مشکلی به وجود نمی‌آید.
  • ۱۵ تا ۲۰ درصد از مینی اسکروها خیلی زود خراب می‌شوند و باید درآورده شوند یا یکی دیگر جایگزین شود.
  • احتمال عفونت وجود دارد اما اگر همانطور که توصیه شده، محل را تمیز نگه دارید احتمال عفونت به صفر می‌رسد.

مینی اسکرو چه مدت باید در دهان بیمار باشد؟


مینی اسکرو معمولا چندین ماه در دهان می‌ماند تا دندان‌ها حرکت کرده و در موقعیت بهتری قرار گیرند. هنگامی که حرکت دندان‌ها کامل شد، اسکروها در آورده می‌شوند.